Jaki tytuł miałaby powieść o Twoim życiu?
W bibliotece, do której prowadzi tajemniczy czarny kot, każdy musi napisać książkę, której sam będzie głównym bohaterem. Ludzie trafiają tu w najgorszym dniu swojego życia. Zamknięci poza czasem, piszą własne historie.
Chisa, zdradzona przez narzeczonego i przyjaciółkę, nigdy nie czuła się główną postacią własnego życia. Poznając innych piszących, odkrywa również różne sposoby na rozpoczęcie historii. Zaczyna od pierwszego wspomnienia.
Rozdziały to kolejne strony opowieści Chisy, ale także losy innych osób, dzięki którym bohaterka może poznać różne historie i różne (nie)szczęścia. W pewnym momencie w opowieściach pojawia się wątek (moim zdaniem zbędny) postaci z przyszłości i jej apelu do współczesnych.
Tym, co najbardziej mnie poruszyło, jest moc opowieści i wręcz terapeutyczna siła pisania. Chisa, opisując swoje życie, przeżywa wiele emocji. Pisanie jest uwalniające i staje się sposobem na rozładowanie napięcia. Jest także narzędziem analizy, gdy bohaterka wspomina lub opisuje to, co dzieje się wokół niej. Dzięki wizycie w bibliotece Chisa może też poznać ludzi, którzy wpłyną na jej życie.
To, jak wiele może dać chwila spędzona nad pustą kartką i jak ważne mogą być emocje związane z pisaniem, stanowi moim zdaniem największy plus tej książki.
Forma terapii działa i w powieści pozwala bohaterce wydostać się z biblioteki pozbawionej zwykłych drzwi. My zaś poznajemy dalsze losy Chisy. Co z zapisanych momentów i kto z poznanych ludzi okażą się najważniejsi dla dalszego ciągu? I czy naprawdę gramy we własnym życiu główną rolę, czy jesteśmy dla samych siebie jedynie postaciami epizodycznymi?
Japońskie książki wytchnieniowe sprzyjają introspekcji i skłaniają do zastanowienia się nad własną przeszłością. Ta pokazuje, że nie trzeba podążać za czarnym kotem do magicznej biblioteki, by usiąść do pisania, które może wiele zmienić. Na lepsze.
Za książkę dziękuję Wydawnictwu. Współpraca barterowa.
Sanaka Hiiragi. "Czarny kot i biblioteka utraconych wspomnień". Przeł. Barbara Słomka. Wyd. Relacja. Warszawa 2026.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz